Grijze walvissen: de lagunes van Baja en de trek langs Californië

Grijze walvissen kijken is de meest voorspelbare walvistocht van het noordelijk halfrond, omdat het dier het zware werk doet. Elke winter verlaat de oostelijke Noord-Pacifische populatie het Noordpoolgebied, zwemt langs de kust van Noord-Amerika naar de lagunes van Baja California, kalft daar, en keert om. NOAA Fisheries noemt het een van de langste jaarlijkse trektochten van welk zoogdier ook: ongeveer 16.000 km heen en terug, in sommige gevallen ruim 22.000. De route loopt dicht onder de kust, en daarom kunnen een boot van € 29,66 vanuit San Diego en een gratis kaap bij Point Vicente op dezelfde ochtend allebei werken.

Wat je eigenlijk ziet

Een grijze walvis is 13 tot 15 m lang en weegt ongeveer 41 ton, volgens NOAA. Hij heeft geen rugvin — in plaats daarvan een lage bult op tweederde van het lichaam, gevolgd door een rij knobbels langs de staartwortel. De huid is gevlekt grijs, bezet met zeepokken en walvisluizen, het dichtst op de kop en de staart. De staartvin is breed, met S-vormige achterranden en een diepe inkeping.

Aan de oppervlakte krijg je een bossige, hartvormige blaas van zo'n 3–4 m hoog, drie tot vijf keer achter elkaar, en dan een duik met de staart omhoog die drie tot zes minuten duurt. In de lagunes verandert het gedrag volledig: spyhoppen, rollen, kalveren die dwars over de rug van hun moeder liggen. Grijze walvissen eten door op één zij te rollen en schaaldiertjes uit het bodemsediment te zeven, dus een dier dat opduikt met een pluim modder achter zich heeft gegeten en is niet gewond.

Waar en wanneer

Het patroon is een klok, en het is elk jaar hetzelfde.

De lagunes van Baja — half december tot eind april. Drie beschutte lagunes aan de Pacifische kant van het schiereiland Baja California herbergen de kalvende populatie: Laguna Ojo de Liebre (Scammon's Lagoon), Laguna San Ignacio en Bahía Magdalena. Ojo de Liebre werd in 1972 het eerste beschermde zeegebied ter wereld dat speciaal voor walvisachtigen werd ingesteld; San Ignacio en Guerrero Negro volgden aan het eind van dat decennium, en het hele complex werd in 1988 uitgeroepen tot het biosfeerreservaat El Vizcaíno en in 1993 tot UNESCO-werelderfgoed. Tochten worden gevaren in panga's — open sloepen met zes tot tien zitplaatsen — door lokale vergunninghouders, die in 1991 het exclusieve recht kregen om in de lagune te schipperen. Hier gebeuren de zogenoemde vriendelijke walvissen: moeders die hun kalveren uit eigen beweging naar de boten brengen. Zie Mexico en Baja California voor de havens en de logistiek om er te komen.

De kust van Californië — december tot mei. Zuidwaarts trekkende dieren passeren San Diego en Dana Point vanaf eind december, met een piek in januari; het Monterey Bay National Marine Sanctuary plaatst de zuidwaartse beweging door het sanctuary in december en februari. NOAA merkt op dat de oostelijke Noord-Pacifische walvissen van half februari tot mei noordwaarts trekkend langs de westkust van de VS te zien zijn, en het sanctuary voegt eraan toe dat moeder-kalfparen van maart tot en met mei dicht onder de kust te zien zijn — moeders en pasgeboren kalveren die strak langs de kelplijn zwemmen. San Diego, Dana Point, Newport Beach en Monterey verkopen allemaal korte cruises rechtstreeks de corridor in; Californië zet uiteen hoe de acht havensteden verschillen.

Oregon en Washington — een zomer met bewoners. Niet elke grijze walvis gaat naar het Noordpoolgebied. Een paar honderd dieren, vaak de Pacific Coast Feeding Group genoemd, brengen de zomer door tussen Noord-Californië en Vancouver Island. Depoe Bay aan de kust van Oregon is om hen heen gebouwd, en de pagina over de Pacific Northwest behandelt de havens van Washington en Oregon.

Tofino, British Columbia — maart tot mei. Tourism Tofino noemt de grijze walvis daar de meest voorkomende walviswaarneming en merkt op dat sommige dieren het hele seizoen in Clayoquot Sound blijven, waar ze ongewervelden eten die in de modderige zeebodem begraven liggen in plaats van verder naar het noorden te trekken. Het is het betrouwbaarste grijzewalviswater van Canada en de reden dat het stadje half maart ongeveer een week lang een walvisfestival houdt.

Alaska — juni tot september. De voedselgebieden. Grijze walvissen zijn op Alaskaanse tochten een bijvangst en niet het doel; bultruggen domineren daar de zomer.

1. Lagunes van Baja
2. Californië zuidwaarts
3. Californië noordwaarts
4. Oregon / Depoe Bay
5. Tofino, British Columbia
6. Voedselgebieden Alaska

PiekGoedMogelijkDicht

Eén populatie, van boven naar beneden gelezen: de walvissen kalven 's winters in Mexico, trekken in de late winter en het voorjaar noordwaarts langs de kust van de VS, en eten de hele zomer in het Noordpoolgebied.

	Jan	Feb	Mrt	Apr	Mei	Jun	Jul	Aug	Sep	Okt	Nov	Dec
Lagunes van Baja	Piek	Piek	Piek	Mogelijk	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Mogelijk	Goed
Californië zuidwaarts	Goed	Mogelijk	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Mogelijk	Goed	Piek
Californië noordwaarts	Goed	Piek	Piek	Piek	Mogelijk	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht
Oregon / Depoe Bay	Goed	Goed	Goed	Piek	Goed	Mogelijk	Mogelijk	Mogelijk	Goed	Goed	Goed	Mogelijk
Tofino, British Columbia	Dicht	Dicht	Piek	Piek	Piek	Goed	Goed	Goed	Goed	Mogelijk	Dicht	Dicht
Voedselgebieden Alaska	Dicht	Dicht	Dicht	Dicht	Mogelijk	Goed	Piek	Piek	Piek	Goed	Mogelijk	Dicht

Een grijze walvis van de andere onderscheiden

Aan de kust van Californië zijn er 's winters maar een handvol realistische kandidaten, en die zijn snel uit elkaar te houden. Een grijze walvis heeft geen rugvin en een knobbelige kam op de staartwortel; een bultrug heeft een kleine vin op een bult en heel lange flippers met witte randen, en tilt zijn staart hoger op. Een blauwe vinvis is veel groter, blaast één kolom van 9 m of meer, en toont een piepkleine vin ver naar achteren. Dwergvinvissen zijn snel, donker en tonen zelden hun staart. Dolfijnen zijn er het hele jaar overal en zijn niet de reden dat je boekte.

Afstand helpt ook. Grijze walvissen trekken dicht onder de kust, vaak binnen de kelp, soms binnen de branding; blauwe vinvissen en bultruggen eten verder weg boven de randen van de canyon. Als de boot richting het strand draait in plaats van de horizon, werkt de kapitein een grijze walvis af.

Kijken vanaf de kust, voor niets

Omdat de baan zo dicht onder de kust ligt, is de grijze walvis de ene grote walvis waar je een dag aan land omheen kunt plannen. Cabrillo National Monument boven San Diego, Point Vicente op het schiereiland Palos Verdes, Point Dume, Montaña de Oro, Point Reyes en de kapen van Oregon rond Depoe Bay en Cape Perpetua liggen allemaal op de corridor. Kies een kaap met hoogte, ga in de eerste drie uur daglicht wanneer het water vlak is, en speur de middenafstand af in plaats van de horizon — je zoekt een klein wit pufje dat drie of vier keer in een lijn verschijnt en dan stopt. Vrijwilligers van de state parks bemannen op verschillende van deze plekken het hele seizoen telescopen en vertellen je graag wat er voorbij is gekomen.

Welke boot

De keuze gaat minder over comfort dan over waar je naar wilt kijken. Een Californische halvedagboot is een platform om een trek te bekijken: walvissen die passeren, vier of vijf blazen, een staart, weg. Een panga in Baja is het tegenovergestelde — je ligt stil in vlak water en wacht tot de walvissen beslissen. Geen van beide kan iets beloven, en geen enkele operator waar ook ter wereld kan dat.

De regels, en waarom ze hier belangrijk zijn

Grijze walvissen zijn benaderbaar, en dat is precies waarom de regels bestaan. NOAA Fisheries vraagt iedereen in Amerikaanse wateren om minstens 100 yards afstand te houden tot een grote walvis en de observatie tot 30 minuten of minder te beperken. De oostelijke populatie werd in 1994 van de Endangered Species Act-lijst gehaald nadat ze zich had hersteld; de westelijke Noord-Pacifische populatie, minder dan 300 dieren, staat nog altijd als bedreigd te boek.

Mexico reguleert walvissen kijken landelijk onder NOM-131-SEMARNAT-2010. Operators hebben een SEMARNAT-vergunning voor niet-extractief gebruik van wilde dieren nodig. Voor grijze walvissen en bultruggen is de observatieafstand 60 m voor kleine boten en 80 m voor middelgrote en grote, met een wachtafstand van 240 m voor iedereen; maximaal vier boten mogen rond één walvis of groep liggen; dertig minuten is de limiet bij één dier of groep; en boten mogen alleen diagonaal van achteren naderen. CONANP plaatst het observatieseizoen in de lagunes van El Vizcaíno van half december tot 30 april, met de hoogste tellingen half februari, en delen van het leefgebied van de walvissen zijn helemaal gesloten voor toerisme.

Officiële informatie

Grijze walvissen kijken in Amerikaanse wateren

Afstand

NOAA vraagt iedereen minstens 100 yards (ongeveer 90 m) afstand te houden tot grote walvissen

Tijd

Beperk een observatie tot 30 minuten of minder

Grootte

13–15 m, ongeveer 41 t

Status

De oostelijke Noord-Pacifische populatie werd in 1994 van de Endangered Species Act-lijst gehaald; de westelijke populatie, minder dan 300 dieren, staat er nog op

Kalven

Kalveren worden geboren tijdens de trek of in de ondiepe lagunes en baaien van Mexico, van begin januari tot half februari

Bron: NOAA Fisheries — Gray whale. Van de officiële bron; controleer het voor vertrek nog eens.

Wat het kost

Dagtochten in Californië kosten grofweg € 29,66–€ 65,42 voor drie tot vier uur, en dat is het goedkoopste grote-walvissen-kijken op deze hele site. Lagunetochten zijn een ander product: de meeste bezoekers bereiken San Ignacio of Magdalena Bay met een meerdaags pakket of rijden erheen en kopen ter plaatse een plek in een panga, en die worden niet verkocht via het platform dat wij vergelijken. De prijzen hier worden regelmatig gecontroleerd aan de hand van de live feed.

Wie wat moet boeken

Ons oordeel

Ons oordeel

Een tocht in februari, lagune of kust

Beide helften van het seizoen overlappen in februari: kalveren in de Mexicaanse lagunes, noordwaarts trekkende moeders langs Californië.

Sla over als Vanaf eind mei — de staart van de trek is dun en de boten schakelen over op blauwe vinvissen en bultruggen.

Bekijk data in San Diego vanaf € 30,29

Grijze walvissen belonen geduld meer dan geld. Ben je tussen december en mei aan de kust van Californië, neem dan de goedkope boot en neem een verrekijker mee voor de rit naar huis — dezelfde dieren zijn gratis te zien vanaf de kapen. Wil je de ontmoeting die de soort beroemd maakt, dan zijn dat de lagunes van Baja in februari, en dat kost een week, geen middag. Vergelijk de twee met de andere soorten die deze kust delen op blauwe vinvissen en bultruggen.